بشير حسين ، شيرانى 2 / 233 . مجمع البحرين . از شاهزاده داراشكوه ( د 69 يا 1070 ق / 59 يا 1660 م ) ( - حق‌نما ) ، كه در 1065 ق / 1655 م ، در چهل و دومين سال زندگى خود ، در آشتى دادن انديشه‌هاى صوفيان مسلمان و هندوان نگاشته است . در ديباچه گويد : با بعضى از كمّالان ايشان . . . مكرر صحبتها داشته ، جز اختلاف لفظى نديد . بدين جهت سخنان فريقين را به هم تطبيق داد ، « مجمع البحرين » ناميد . . . اين را موافق كشف و ذوق خود ، براى اهل بيت خود نوشته‌ام و مرا با عوام كارى نيست » . دربارهء : عناصر ، حواس خمس ، اذكار ، پاس انفاس ، صفات بارى ، روح ، بادها ، عوالم اربعه ، نور الهى ، رؤيت الهى ، اسماء الله ، عالم ارواح ، الوهيت ، نبوت و ولايت ، جهات ، آسمان ، زمين ، عالم برزخ ، رستاخيز ، و جز آنها . به كوشش دكتر تاراچند - محمد رضا جلالى نايينى ، تهران ، 1335 چاپ شده است . به كوشش شيخ احمد مصرى به عربى ، و به كوشش مولوى محفوظ الحق به انگليسى ترجمه و چاپ شده است . دست‌كم دو ترجمهء اردويى نيز دارد . آغاز : به نام آنكه او نامى ندارد - * به هر نامى كه خوانى سر برآرد . حمد موفور نگارى را كه دو زلف كفر و اسلام را . . . بر چهرهء خويش ظاهر گردانيد . مشترك 4 / 2182 ( 27 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1362 ( 2 نسخه ) ؛ پيش‌گفتار چاپ ، جلال نايينى - دكتر تاراچند ، 1335 خ تهران ؛ پيش‌گفتار چاپ اوپانيشاد ، تاراچند 216 تا 219 ؛ مشار 4 / 4531 ؛ اعلام 1 / 802 ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 517 ؛ پاكستان و هند 4 / 86 ، 206 ؛ صفا ( 1 ) 5 / 228 ، ( 3 ) 5 / 1585 ، 1768 ، 2280 . فيلم 1 / 583 ، 587 . آسياتيك سوسايتى ، چاپى 63 ؛ آصفيه 3 / 202 ؛ اته 714 ؛ بادليان 13 / 49 Add ؛ بشير حسين ، شفيع 288 ؛ بشير حسين ، شيرانى 2 / 246 ( 5 نسخه ) ؛ بنارس ، دانشگاه 82 ؛ پايان‌نامه خالده صديقى 422 ( 2 نسخه ) ؛ ريو 2 / 828 ، 841 ؛ عباس 1 / 755 ؛ كتابخانه‌ها ، تسبيحى 86 ؛ گنج 2 / 782 ش 910 ، همانجا ش 8032 ، 2593 ؛ مونيخ 3 / 140 ؛ نوشاهى ، كتاب‌شناسى 3 / 58 ؛ نوشاهى ، موزه 265 ( 3 نسخه ) ؛ ويلكام 529 . مجمع البحرين . متن همان ( - بالا ) . ترجمهء اردويى از سجاد على ميكش ، چاپ : حيدرآباد دكن ، 1313 ق . ترجمه‌ها 113 . مجمع البحرين . متن همان ( - بالا ) . ترجمهء اردويى از ناشناس ، چاپ : لاهور ، الله والى كى قومى دكان . ترجمه‌ها 113 . مجمع البحرين . از فخر الدين ابراهيم عراقى ، به آنچنانكه در فهرست آمده . نام كتاب در ديباچه آمده است . به نثر آميخته به نظم . آغاز : حمد بىحد و شكر بىعدد پروردگارى را جلّ و علا كه جام سرمستان الست را به شراب عرفان و ايقان مالامال گردانيد . اعلام 2 / 1449 ؛ نفيسى 1 / 163 ، همانجا